Hoe kom ik erachter wat mijn stijl is? Ik heb geen antwoord. Wel een manier van zoeken. Dit is wat ik doe.
Veel proberen
Ik probeer verschillende technieken, materialen en onderwerpen uit. Niet om alles te kunnen, maar om te merken waar ik steeds naar teruggrijp.
Kijken naar anderen
Ik kijk naar kunstenaars die ik bewonder en probeer te benoemen wat me in hun werk aantrekt. Nadoen doe ik niet. Ik wil weten waarom iets me raakt, niet hoe ik het kan namaken.
Terugkijken
Af en toe leg ik mijn werk naast elkaar en stel ik mezelf drie vragen. Wat komt steeds terug? Waar voel ik me het prettigst bij? En op welk werk reageren anderen?
Ik vraag mensen ook om te beschrijven wat ze kenmerkend vinden aan mijn werk. Zij zien vaak iets wat ik zelf mis.
Fouten laten staan
Wat eerst mislukt lijkt, kan juist van jou worden. Een fout die je vaker maakt, is misschien geen fout meer.
Series en een schetsboek
Ik werk graag in series rond onderwerpen die me bezighouden. Pas na een paar tekeningen over hetzelfde ga ik dieper. In mijn schetsboek noteer ik ideeën en dingen die me opvallen. Terugbladeren laat patronen zien die ik tijdens het tekenen niet zie.
Geduld
Dit gaat niet snel. Stijl ontwikkelen kan jaren duren, en het houdt eigenlijk nooit op.
Wat ik nu ga doen
Ik wil een serie van vijf tot tien portretten maken in pastel, met dezelfde techniek en materialen. Ik wil groter werken, omdat dat grotere gebaren afdwingt. Ik wil een beperkt palet proberen, twee of drie kleuren per portret. En ik wil meer verhaal in mijn portretten brengen, met een voorwerp of een achtergrond die iets over de persoon vertelt.
Hoe zoek jij naar je eigen stijl? Of vind je dat zoeken eigenlijk onzin?
Claudia
